Χθές, στην ετήσια Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου, μετά την περυσινή συνταρακτική παρουσίαση του JD Vance, εκ μέρους των ΗΠΑ μετείχε ο ΥΠΕΞ Marco Rubio.
Η παρουσίαση του τελευταίου, αποτελεί ήδη αμφιλεγόμενο γεγονός, με αντικρουόμενες ερμηνείες. Παρακάτω θα παραθέσω την άποψη του Αμερικανού Phillips P. Obrien, την άποψη του Έλληνα Δρ Φίλιππου Σακελαρόπουλου και την άποψη του Fb φίλου Kostas Balatsos.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Α. Άποψη Φίλ. Ομπράιεν :
Ο Ρούμπιο ζητά το τέλος μιας ανεκτικής, δημοκρατικής Ευρώπης
και το πλήθος τρελαίνεται.
Phillips P. OBrien, 14 Φεβρουαρίου
Λίγο πριν από μία ώρα, ο Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάρκο Ρούμπιο, ζήτησε το τέλος μιας ανεκτικής, δημοκρατικής Ευρώπης και της διάλυσής της σε μια ανομοιογενή ομάδα μικρότερων, τραμπικών κρατών, και οι Ευρωπαίοι στην αίθουσα τον χειροκρότησαν όρθιοι. Ο πρόεδρος της εκδήλωσης, Βόλφγκανγκ Ίσινγκερ, ευχαρίστησε ακόμη και τον Ρούμπιο για την υπέροχη «διαβεβαίωσή» του. Έτσι, φαίνεται ότι οι απειλές για εισβολή στη Γροιλανδία δεν έχουν σημασία, η μονομερής, επιβολή άνισων δασμών στην Ευρώπη δεν συνέβη ποτέ. Πράγματι, ακόμη και η εγκατάλειψη της Ουκρανίας και η αλληλεγγύη με τον Βλαντιμίρ Πούτιν δεν χώριζαν πραγματικά τις ΗΠΑ και την Ευρώπη. Ζωντανά από τη διάσκεψη ασφαλείας του Μονάχου: Ο Ρούμπιο επικρίνει τη μαζική μετανάστευση, την «αυταπάτη» της Δύσης μετά τον πόλεμο, τα λάθη των ΗΠΑ και της Ευρώπης Ο Ρούμπιο ενεργεί ως ο Δρ. Κεβορκιάν για τη Φιλελεύθερη Ευρώπη Μια ομιλία αμφισβητήσιμης αξίας, που ζητά από τη φιλελεύθερη, δημοκρατική Ευρώπη να συμφωνήσει στην καταστροφή της, και οι τελευταίοι 13 μήνες απλώς να εξαφανιστούν;
Μπορείτε να παρακολουθήσετε όλη την ομιλία του Ρούμπιο και τις μετά από αυτήν ερωτήσεις, εδώ:
Οι άμεσες ανταποκρίσεις από την ομιλία, κυρίως από αμερικανικές πηγές, απηχούν ακριβώς αυτό που είπε ο Ischinger, ότι ο Ρούμπιο, προς ανακούφιση των Ευρωπαίων, επαναβεβαίωσε τους Ευρωπαίους για την προσήλωση των Αμερικανών στην Διατλαντική σχέση. Δείτε εδώ μερικές τέτοιες ιστορίες:
|
|
2. Bloomberg
RFE/RL even exclaimed that Europe was breathing “a sigh of relief” at the address.
Το μόνο που μπορούμε πραγματικά να
ελπίζουμε, ωστόσο, είναι ότι τα χειροκροτήματα στην αίθουσα ήταν ευγενικά και
όχι ένδειξη ειλικρινούς ανακούφισης. Γιατί
αν είναι, η Ευρώπη είναι ακόμη πιο γεμάτη με κορόιδα από ό,τι έχει δει τα
τελευταία χρόνια, εθισμένους τόσο εξαρτημένους από την ιδέα της δύναμης και της
ηγεσίας των ΗΠΑ που θα πάρουν αυτή τη δωρεάν δόση φαιντανύλης και θα
υποχωρήσουν ξανά στην ομίχλη της εξάρτησής τους.
Και αν το κάνουν, δεν θα έχουν κανέναν να κατηγορήσουν παρά μόνο τους εαυτούς
τους. Διότι
η ομιλία του Ρούμπιο, στην πραγματικότητα, κήρυξε τον θάνατο του φιλελεύθερου,
δημοκρατικού συστήματος που κυβερνά την ευρωπαϊκή ήπειρο (και τον κόσμο υπό την
ηγεσία των ΗΠΑ) από το 1945.
Η ομιλία ξεκίνησε με μια επίθεση σε όλα όσα
αντιπροσώπευαν οι ΗΠΑ πριν από τον Ντόναλντ Τραμπ. Περίπου
26 λεπτά στο παραπάνω βίντεο, ο Ρούμπιο αρχίζει να αναλύει τον καταστροφικό
κόσμο που δημιούργησαν οι ΗΠΑ πριν ο Ντόναλντ Τραμπ σώσει τη ζωή του. Αυτός
ο κόσμος, βασισμένος στη φιλελεύθερη δημοκρατία, το εμπόριο και την «τάξη που
βασίζεται σε κανόνες», ήταν, σύμφωνα με τον Ρούμπιο, στην πραγματικότητα μια
«επικίνδυνη» και καταστροφική «ψευδαίσθηση». Για να τονίσει αυτό το γεγονός, χρησιμοποίησε τη λέξη «ψευδαίσθηση» πολλές φορές.
Αυτό είναι κάτι που πρέπει πάντα να έχετε κατά νου - η MAGA μισεί τις ΗΠΑ και αυτό που αντιπροσώπευαν για σχεδόν έναν αιώνα. Είναι έντονα αντιαμερικανική. Το γενικό επιχείρημα που έθιγε ο Ρούμπιο ήταν ότι η Ευρώπη ήταν ανόητη που ακολούθησε την Αμερική σε αυτόν τον δρόμο της ανοχής, της δημοκρατίας και του φιλελευθερισμού. Έτσι, αυτό που ζητούσε ο Ρούμπιο ήταν η επιστροφή σε έναν κόσμο που βασίζεται στην υπεροχή του εθνικού συμφέροντος (αντίο ΕΕ). Ζήτησε τον τερματισμό της προσπάθειας αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής και παρουσίασε τη «μαζική μετανάστευση» με τον τυπικό τρόπο τρόμου της MAGA. Στη συνέχεια, η σωτηρία για όλη αυτή τη φρίκη δόθηκε από τον Ρούμπιο. Η σωτηρία ήρθε στο πρόσωπο του Ντόναλντ Τραμπ. Να τι ακριβώς είπε: «Υπό τον Πρόεδρο Τραμπ, οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής θα αναλάβουν για άλλη μια φορά το έργο της ανανέωσης και της αποκατάστασης...» Και τι θέλει ο Ρούμπιο; Η Ευρώπη να είναι καλά παιδιά και να ακολουθεί την πορεία του Τραμπ. Και για τα επόμενα δέκα λεπτά, ο Ρούμπιο έδωσε μια ομιλία MAGA σχετικά με την αξία των «δυτικών» αξιών. Ήταν ουσιαστικά η Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας του 2025, αναδιατυπωμένη και επαναδιατυπωμένη. Το όραμά του για το μέλλον βασιζόταν σε μια απόρριψη των τελευταίων 50 ετών. Αφορούσε το πώς «ο Πρόεδρος Τραμπ και οι Ηνωμένες Πολιτείες» θέλουν η Ευρώπη να τους ακολουθήσει στον δρόμο της MAGA. Και μαντέψτε ποιος δεν ήταν απειλή στην ομιλία του Ρούμπιο; Η δικτατορική Ρωσία και Κίνα είναι η απάντηση. Δεν αναφέρθηκαν ποτέ ως απειλές ή προκλήσεις για την ελευθερία από τον Ρούμπιο με κανέναν τρόπο. Πράγματι, νομίζω ότι αγνοήθηκαν εντελώς. Οι απειλές του Ρούμπιο δεν αφορούσαν δικτατορικά κράτη, αλλά τη μετανάστευση, το εμπόριο, την ανοχή και, υποθέτω, τους ανθρώπους που δεν έχουν θρησκευτική πίστη. Μόνο στο τέλος της σύντομης περιόδου ερωτήσεων αναφέρθηκαν η Ρωσία και η Ουκρανία - και ήταν μια τυπική υπεράσπιση της συμπεριφοράς του Πούτιν από τοn Τραμπ. Υπήρξε μια μεγαλοπρέπεια βασισμένη σε ισχυρισμούς του Τραμπ χωρίς πραγματικότητα (η Ινδία δεν θα αγοράσει άλλο ρωσικό πετρέλαιο). Όσον αφορά την «ειρήνη», ο Ρούμπιο είπε ότι όλα τα ζητήματα εκτός από τα πιο δύσκολα παραμένουν. Ίσως το πιο διαφωτιστικό σχόλιό του ήταν ότι οι ΗΠΑ ήθελαν μια συμφωνία με την οποία η Ουκρανία μπορεί να «συμβιώσει» και η Ρωσία μπορεί να «αποδεχτεί». Η Ρωσία/Πούτιν πρέπει πάντα να είναι ευχαριστημένοι.
Από άποψη ουσίας, δεν υπήρχε τίποτα σε
αυτή την ομιλία που να μην ήταν καθαρή προπαγάνδα και πολιτική του Τραμπ. Ναι,
υπήρχαν μερικά ωραία λόγια για την ιστορία και τη συνεργασία, αλλά στην Ευρώπη
και την Ουκρανία δεν δόθηκε τίποτα, ενώ τους ζητήθηκε να καταστρέψουν αυτό που
είναι τώρα και να ακολουθήσουν τη σπουδαία ηγεσία του Ντόναλντ Τραμπ.
Αν οι Ευρωπαίοι καθησυχάστηκαν από αυτή την ομιλία και πιστεύουν ότι
σημαίνει ότι οι ΗΠΑ παραμένουν προσηλωμένες στην ευρωπαϊκή ελευθερία ή άμυνα
έναντι της Ρωσίας, θα πάρουν όλα όσα τους αξίζουν.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Β. Άποψη Δρ Φίλιππου Σακελαρόπουλου :
Εξαιρετική
η ομιλία του Μάρκο Ρούμπιο, Υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, στη Διάσκεψη για την Ασφάλεια στο Μόναχο, από το πιο σημαντικό και
ισορροπημένο μέλος της αμερικανικής κυβέρνησης. Τους λέει όλα αυτά που δεν θέλουν να ακούσουν.
Δυτικό πολιτισμό, χριστιανισμό, έθνος, ιστορία, λαθρομετανάστευση,
ευρωπαϊκές αξίες, στρατό που υπερασπίζεται έθνος.
Αν αυτός θα ήταν ο
επόμενος Πρόεδρος των ΗΠΑ πολλά θα άλλαζαν στον κόσμο…Η χθεσινή αυτή ομιλία του κατατάσσεται στις μεγάλες στιγμές της
Αμερικανικής Εξωτερικής πολιτικής. Φαίνεται ότι σιγά-σιγά η λογική
ξανάρχεται ως εισαγόμενο προϊόν στην αποβλακωμένη Ευρώπη όπου οι γελοίοι
γραφειοκράτες της ΕΕ ασχολούνται μόνο και αποκλειστικά με τους ΛΟΑΤΚΙ , τους
Τράνς , την πράσινη ανάπτυξη, τα χάρτινα καλαμάκια και τα μέγεθος των καπακιών
στα πλαστικά μπουκάλια!!!
Τα "καμπανάκια" που χτύπησε... ο Ρούμπιο για την επιβίωση της Ευρώπης και γενικότερα της Δύσης θα έπρεπε να απασχολούν σοβαρά τον κάθε στοιχειωδώς νοήμονα κάτοικο της ΕΕ. Δεν αναφέρομαι στην Ελλάδα γιατί κάποιοι με τις πολιτικές επιλογές τους φροντίζουν η Βουλή καθημερινά να γίνεται ‘’τσίρκο’’ και τα ΜΜΕ με τη σοβαρότητά τους!!! Να ασχολούνται με την τρέλα και την ‘’ψέκα’’.
Παρακάτω μερικά Σημαντικά Αποσπάσματα από την ομιλία του Ρούμπιο στο Μόναχο:
«Κάναμε λάθη μαζί και τώρα είναι απαραίτητο να τα διορθώσουμε από κοινού. Υπό τον Ντόναλντ Τραμπ, οι ΗΠΑ σκοπεύουν να ακολουθήσουν αυτόν τον δρόμο, εάν χρειαστεί και μόνες τους – αλλά κατά προτίμηση μαζί»
«Θέλουμε η Ευρώπη να επιβιώσει και να είναι ισχυρή»
«Αν κάποιες φορές ακουγόμαστε υπερβολικά ευθείς, είναι επειδή νοιαζόμαστε για το μέλλον σας. Το πεπρωμένο μας είναι και θα είναι πάντα συνδεδεμένο με το δικό σας. Η μοίρα της Ευρώπης δεν θα μας είναι ποτέ αδιάφορη»
«Είμαστε στο δυτικό ημισφαίριο, αλλά θα είμαστε πάντα παιδί της Ευρώπης», απαριθμώντας όμως και τα «ανόητα λάθη» τα οποία, έγιναν κατά το παρελθόν από κοινού, για το ελεύθερο εμπόριο, την «κλιματική υστερία» και την μετανάστευση»
«Ανησυχούμε βαθιά για το μέλλον σας – και το δικό μας. Και αν διαφωνούμε, αυτή η διαφωνία πηγάζει από τη βαθιά μας ανησυχία για την Ευρώπη, με την οποία είμαστε συνδεδεμένοι, όχι μόνο οικονομικά και στρατιωτικά, αλλά πνευματικά και πολιτισμικά», επισήμανε ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας.
«Η αποβιομηχάνιση δεν είναι αναπόφευκτη, αλλά μάλλον το ανόητο αποτέλεσμα μιας μεταπολεμικής ψευδαίσθησης.
Η μαζική μετανάστευση δεν είναι περιθωριακό θέμα, αλλά αποσταθεροποιεί τις κοινωνίες στη Δύση.
Πρέπει να ανακτήσουμε τον έλεγχο των εθνικών μας συνόρων και αυτό δεν είναι ούτε ξενοφοβία ούτε μίσος, αλλά πράξη εθνικής κυριαρχίας ενώπιον επείγουσας απειλής. Η Δύση έχει αναθέσει σε τρίτους την ίδια της την κυριαρχία»
"Αυτό το διαβόητο τείχος που είχε χωρίσει αυτό το έθνος στα δύο έπεσε, και μαζί του μια κακή αυτοκρατορία, και η Ανατολή και η Δύση έγιναν ξανά ένα. Αλλά η ευφορία αυτού του θριάμβου μας οδήγησε σε μια επικίνδυνη αυταπάτη: ότι είχαμε εισέλθει «στο τέλος της ιστορίας», ότι κάθε έθνος θα ήταν πλέον μια φιλελεύθερη δημοκρατία· ότι οι δεσμοί που σχηματίζονται από το εμπόριο και μόνο από το εμπόριο θα αντικαθιστούσαν πλέον την εθνική υπόσταση· ότι η βασισμένη σε κανόνες παγκόσμια τάξη - ένας υπερβολικά χρησιμοποιούμενος όρος - θα αντικαθιστούσε πλέον το εθνικό συμφέρον· και ότι τώρα θα ζούσαμε σε έναν κόσμο χωρίς σύνορα όπου όλοι θα γίνονταν πολίτες του κόσμου. Αυτή ήταν μια ανόητη ιδέα που αγνοούσε τόσο την ανθρώπινη φύση όσο και τα μαθήματα πάνω από 5.000 ετών καταγεγραμμένης ανθρώπινης ιστορίας. Και μας έχει κοστίσει ακριβά."
"Αναθέσαμε ολοένα και περισσότερο την κυριαρχία μας σε διεθνείς θεσμούς, ενώ πολλά έθνη επένδυσαν σε τεράστια κράτη πρόνοιας χάνοντας την ικανότητα να υπερασπίσουν τον εαυτό τους. Αυτό, ακόμη και όταν άλλες χώρες έχουν επενδύσει στην ταχύτερη στρατιωτική ανάπτυξη σε όλη την ανθρώπινη ιστορία και δεν δίστασαν να χρησιμοποιήσουν σκληρή ισχύ για να επιδιώξουν τα δικά τους συμφέροντα. Ως θυσία της κλιματικής θρησκείας έχουμε επιβάλει ενεργειακές πολιτικές στον εαυτό μας που φτωχαίνουν τον λαό μας, ακόμη και όταν οι ανταγωνιστές μας εκμεταλλεύονται το πετρέλαιο, τον άνθρακα, το φυσικό αέριο και οτιδήποτε άλλο - όχι μόνο για να τροφοδοτήσουν τις οικονομίες τους, αλλά και για να το χρησιμοποιήσουν ως μοχλό πίεσης εναντίον των δικών μας."
"Και στην επιδίωξη ενός κόσμου χωρίς σύνορα, ανοίξαμε τις πόρτες μας σε ένα άνευ προηγουμένου κύμα μαζικής μετανάστευσης που απειλεί τη συνοχή των κοινωνιών μας, τη συνέχεια του πολιτισμού μας και το μέλλον του λαού μας. Κάναμε αυτά τα λάθη μαζί, και τώρα, μαζί, οφείλουμε στον λαό μας να αντιμετωπίσουμε αυτά τα γεγονότα και να προχωρήσουμε, να ανοικοδομήσουμε."
"Η εθνική ασφάλεια, με την οποία ασχολείται σε μεγάλο βαθμό αυτή η διάσκεψη, δεν είναι απλώς μια σειρά τεχνικών ερωτημάτων - πόσα ξοδεύουμε για την άμυνα ή πού, πώς την αναπτύσσουμε. Ναι, αυτά είναι σημαντικά ερωτήματα, αλλά δεν είναι το θεμελιώδες. Το θεμελιώδες ερώτημα στο οποίο πρέπει να απαντήσουμε εξαρχής είναι τι ακριβώς υπερασπιζόμαστε, επειδή οι στρατοί δεν πολεμούν για αφηρημένες έννοιες. Οι στρατοί πολεμούν για έναν λαό. Οι στρατοί πολεμούν για ένα έθνος. Οι στρατοί πολεμούν για έναν τρόπο ζωής. Και αυτό ακριβώς υπερασπιζόμαστε: έναν μεγάλο πολιτισμό που έχει κάθε λόγο να είναι περήφανος για την ιστορία του, σίγουρος για το μέλλον του και στοχεύει να είναι πάντα κύριος του δικού του οικονομικού και πολιτικού πεπρωμένου."
"Η μαζική μετανάστευση δεν είναι, δεν ήταν, δεν είναι κάποια περιθωριακή ανησυχία μικρής σημασίας. Ήταν και συνεχίζει να είναι μια κρίση που μετασχηματίζει και αποσταθεροποιεί κοινωνίες σε όλη τη Δύση."
"Πρέπει επίσης να αποκτήσουμε τον έλεγχο των εθνικών μας συνόρων. Ο έλεγχος του ποιος και πόσοι άνθρωποι μπαίνουν στις χώρες μας, δεν αποτελεί έκφραση ξενοφοβίας. Δεν είναι μίσος. Είναι μια θεμελιώδης πράξη εθνικής κυριαρχίας. Και η αποτυχία να το κάνουμε αυτό δεν είναι απλώς μια παραίτηση από ένα από τα πιο βασικά μας καθήκοντα που οφείλουμε στον λαό μας. Είναι μια επείγουσα απειλή για τον ιστό των κοινωνιών μας και την επιβίωση του ίδιου του πολιτισμού μας."
"Και τέλος, δεν μπορούμε πλέον να θέτουμε την λεγόμενη παγκόσμια τάξη πάνω από τα ζωτικά συμφέροντα του λαού μας και των εθνών μας. Δεν χρειάζεται να εγκαταλείψουμε το σύστημα διεθνούς συνεργασίας που δημιουργήσαμε και δεν χρειάζεται να διαλύσουμε τους παγκόσμιους θεσμούς της παλιάς τάξης πραγμάτων που χτίσαμε μαζί. Αλλά αυτοί πρέπει να μεταρρυθμιστούν. Πρέπει να ξαναχτιστούν. Για παράδειγμα, τα Ηνωμένα Έθνη εξακολουθούν να έχουν τεράστιες δυνατότητες να αποτελέσουν ένα εργαλείο για το καλό στον κόσμο. Αλλά δεν μπορούμε να αγνοήσουμε ότι σήμερα, στα πιο πιεστικά ζητήματα που έχουμε ενώπιόν μας, δεν έχουν απαντήσεις και δεν έχουν παίξει ουσιαστικά κανένα ρόλο."
"Θέλουμε συμμάχους που μπορούν να αμυνθούν, ώστε κανένας αντίπαλος να μην μπει ποτέ στον πειρασμό να δοκιμάσει τη συλλογική μας δύναμη. Αυτός είναι ο λόγος που δεν θέλουμε οι σύμμαχοί μας να είναι δεμένοι με αλυσίδες ενοχών και ντροπής. Θέλουμε συμμάχους που είναι περήφανοι για τον πολιτισμό και την κληρονομιά τους, που καταλαβαίνουν ότι είμαστε κληρονόμοι του ίδιου μεγάλου και ευγενούς πολιτισμού και που, μαζί με εμάς, είναι πρόθυμοι και ικανοί να τον υπερασπιστούν."
"Εμείς στην Αμερική δεν έχουμε κανένα λόγο να διαχειριζόμαστε με ευγένεια και φροντίδα την παρακμή της Δύσης. Δεν επιδιώκουμε να χωρίσουμε, αλλά να αναζωογονήσουμε μια παλιά φιλία και να ανανεώσουμε τον μεγαλύτερο πολιτισμό στην ανθρώπινη ιστορία.(...) Θέλουμε μια συμμαχία που τρέχει με τόλμη στο μέλλον. Και ο μόνος φόβος που έχουμε είναι ο φόβος της ντροπής αν δεν αφήσουμε τα έθνη μας πιο περήφανα, πιο δυνατά και πιο πλούσια για τα παιδιά μας. Μια συμμαχία έτοιμη να υπερασπιστεί τον λαό μας, να διαφυλάξει τα συμφέροντά μας και να διατηρήσει την ελευθερία δράσης που μας επιτρέπει να διαμορφώσουμε το δικό μας πεπρωμένο - όχι μια συμμαχία που υπάρχει για να λειτουργεί σαν ένα παγκόσμιο κράτος πρόνοιας και να εξιλεώνεται για τις υποτιθέμενες αμαρτίες των περασμένων γενεών."
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Γ. Άποψη
